اگر از نام کوه « المپ » در یونان باستان نام مسابقات بین المللی ورزش « المپیک » به وجود آمده است . « المپیاد » نیز یادآور مسابقات علمی جوانان از اقوام و ملل گوناگون است . اگر المپیک ورزشی آوردگاه صاحبان بازوان ستبر و نیرومند است ، المپیاد علمی نیز میدان سخت کارزار اندیشه هاست .
در چندین سال پیش ( 1958 میلادی ) استادانی از کشور رومانی طرح برگزاری یک رشته مسابقات ریاضی را در سطح مدارس دوره دبیرستان خود بنیاد نهادند و در سال بعد نخستین آزمون ریاضی را به اجرا درآوردند و به این ترتیب اولین المپیاد ریاضی شکل گرفت .
از آن به بعد پس از معلوم شدن نتایج مثبت چنین ابتکاری ، المپیادهای دیگری در علوم پایه شکل گرفت المپیاد شیمی با 34 سال ، المپیاد فیزیک با 33 سال و المپیاد انفورماتیک با 14 سال سابقه در صحنه مبارزات علمی جهانی ظهور پیدا کردند و هر ساله بر تعداد شرکت کنندگان آن افزوده شد . این اقدام را باید از امور مثبت جهان امروز تلقی نمود که علی رغم کشمکش های گوناگون سیاسی و دسته بندی های موجود ، صحنه هایی وجود دارد که فارغ از هر گونه تفاوت های اقتصادی ، نژادی ، قومی و ... سعی می شود جوانان مستعد از ملل گوناگون در یک مبارزه سالم علمی امکان حضور پیدا نمایند .
جمهوری اسلامی ایران نیز پس از انقلاب اسلامی خود به رغم مشکلات ناشی از جنگ برای نخستین بار در سال 1366 ( 1987 میلادی ) پا به عرصه ی این مسابقات گذارد و در همان نخستین قدم ، ناباورانه بسیاری از کشور ها را در رشته ریاضی پشت سر گذاشت و راه را برای ظهور و بروز استعداد جوانان کشوردر عرصه های جهانی باز کرد .
در سال 1371 ایران توانست در سی و سومین المپیاد ریاضی مسکو با کسب سه مدال نقره و دو مدال برنز و یک دیپلم افتخار در میان 69 کشور شرکت کننده به مقام سیزدهم دست یابد .
به گفته سرپرست باشگاه دانش پژوهان جوان ، ایران به طور متوسط در المپیاد های جهانی در میان ده کشور اول دنیا قرار دارد اما در بین کشورهای اسلامی دارای رتبه اول منطقه است .

